Category

Columns

2 minuten lezen

Formation Black Girl Magic

“Beyoncé heeft een nieuwe single. Ga je hem luisteren als je thuis bent? Ik wel. Haha.” Aldus een vriendin vannacht op whatsapp. Ik was nog niet thuis en hoe erg ik ook van B houd, ik was niet bereid om mijn kostbare mb’s te geven aan een nieuwe videoclip. Maar toen ik eenmaal thuis kwam, oh bwoy! Formation is Black Girl Magic, y’all! 

De clip EN lyrics van Formation doop ik tot mijn #BlackGirlMagic/#CareFreeBlackGirl anthem!

Toegegeven, ik ben een Beyoncé bewonderaar – ik vind haar manier van werken geweldig – maar tegelijkertijd ben ik me er ook bewust van dat ze de middelen (a.k.a. finances)  heeft om zich zo te focussen op haar werk. Ze lijkt de perfect gelukte popster: leuk voor iedereen en niet echt een mening. Haar zus Solange daarentegen heeft

2 minuten lezen
onderbroekenlijn
De onderbroekenlijn in al haar glorie zichtbaar.

Het toeval wil dat ik dat artikel al een tijdje wil schrijven en dat ik zojuist op internet een artikel voorbij zie komen over een vrouwelijke celeb en het zichtbaar zijn van haar onderbroekenlijn, ook wel granny lines genoemd. Wat is de big deal eigenlijk?

3 minuten lezen

Afgelopen weekend zijn de nominaties van de Oscars bekend gemaakt. En – er zou hier geen verrassing moeten zijn – de genomineerden hebben één ding met elkaar gemeen: They are white as hell! Again. Maar hey, wat is nieuw?
Films als Creed (die fantastische kritieken ontving), Beasts of No Nation, Concussion en Straight Outta Compton hebben bijna geen. enkele. nominatie*. ontvangen. Yup, je leest het goed.

*Sidenote: Creed ontving een nominatie voor Best Support Actor; Sylvester Stallone. Side eye.

En Straight Outta Compton ontving een nominatie voor het schrijfwerk. Van een waargebeurd verhaal. Beleefd door een groep donkere rappers.

4 minuten lezen/14 minuten kijken

Waarschijnlijk ken je de term peer pressure wel: je doet mee aan bepaalde dingen, omdat je omgeving dat ook doet. Terwijl je dat misschien helemaal niet wil. Hoewel je misschien denkt dat je alleen onder deze druk bezwijkt op de basisschool of middelbare school, kan ik je vertellen dat het mij met m’n vijfentwintig lentes nog steeds gebeurt. Misschien herken je dit ook wel?

Rowan Blijd Blog

School is echt een killer wanneer het gaat om een sociaal leven. Ik tel bloggen op mijn eigen blog ook wel een beetje als social leven. Ik socialize immers met jullie. Hoe dichterbij de feestdagen komen, des te zwaarder ik het krijg op school (ieder jaar hetzelfde rond december). Deadline na deadline en tentamen links, tentamen rechts. Eigenlijk vind ik dat ergens wel prettig, omdat ik een tijdje niet zo serieus was met mijn opleiding als dat ik eigenlijk wilde zijn. Ik gaf met gemak met andere dingen voorrang, terwijl dat diploma toch echt super belangrijk is. Nu ik weer echt goed bezig ben – ondanks andere factoren die me er gemakkelijk vanaf zouden kunnen halen – voelt de schoolpressure wel goed.

To the point. De decembermaand is aangebroken en ik heb meer dan ooit zin in de feestdagen. Het afgelopen jaar was een zwaar jaar op vele fronten, maar tegelijkertijd is het voorbij gevlogen! Tijdens de feestdagen hoop ik zoveel mogelijk tijd door te kunnen brengen met mijn dierbaren, hier op de blog en mooie content te produceren voor SISA. Dat is uiteraard in een ideale wereld, want school en the job gaan gewoon door (bills, bills, bills). Maar ik ga ervoor! Te beginnen met extra veel posts hier on the blog.

Ik heb bijvoorbeeld gekke feestdagen kriebels! Ondanks dat we het ’t hele jaar druk hebben, zijn de feestdagen bij uitstek dé gelegenheid om bij elkaar te komen. Dit is de tijd van het jaar dat iedereen de agenda’s iets makkelijker vrij kan maken. Of je nu gelovig bent of niet. Ben nu al aan het bedenken wat we met zijn allen gaan eten, wat we gaan dragen en hoe fijn het is dat mijn dierbaren en ik samen kunnen komen. Zóóó zoetsappig, I know… Maar als je na een bumpy jaar de kans krijgt om de mooie dingen te vieren dan moet je dat zeker doen, toch?

December, de laatste maand van dit jaar. Wat ga jij doen om er nog het beste van te maken? Ik hoor je graag 🙂 

x Rowan

Werken in de horeca

Over onbeschofte klanten. Boy, where to begin? Ik kan je één ding vertellen: werken in de horeca test je geduld vaak op de proef. Klanten die met hun vingers knippen en verwachten dat je meteen bij ze komt, gasten die niet groeten, gasten die een rotdag hebben gehad en dat op jou afreageren. The list goes on…

Soms betrap ik mezelf er zelfs op – na een paar uur aan het werk te zijn – dat er nog geen enkele onbeschofte klant in mijn wijk is geweest. Helaas is er elke avond wel één tafel die je het leven zuur probeert te maken. Wat deze tafel echter niet beseft is dat de kelner de macht heeft zodra het eerste drankje of hapje is besteld…

Vorige week plaatste ik mijn eerste column over werken in de horeca. Er vallen mij tijdens het werken gewoon zoveel dingen op die ik graag met je deel. Soms verbaas ik me en soms verwonder ik me. En waar kan ik die dingen beter delen dan op mijn plek op het internet? Vandaag in ‘Werken in de Horeca #2: het splitten van de rekening’.

Werken in de horeca

 

Zo een awkward moment altijd, het betalen van de rekening. Hoe je het ook wendt of keert, als je van te voren geen goede afspraken hebt gemaakt over het betalen van de rekening, dan levert het je bijna zeker een ongemakkelijk moment op aan het einde van de avond.

Situatie 1

De rekening wordt gebracht. En iedereen doet alsof er niets is gebeurd. Rekening, rekening.. Wat voor rekening? Haha, gewoon doen of er niets ligt en dan uiteindelijk zo nonchalant mogelijk de rekening proberen te splitten.

Small Talk. Ik ben er niet zo van en toch doe ik het elke keer weer. Het vullen van stiltes om het vullen van stiltes is iets waar ik best zonder kan. Soms kom ik echter op evenementen –  zowel formeel als informeel – en dan kan ik er niet omheen. Er zijn mensen die ik (vaag) ken, alleen van Facebook ken, of mensen die ik ken, maar liever niet wil kennen. Allemaal zijn het mensen die ik wel even moet aanspreken. Hoe vervelend dat soms ook is. En dat noem je dan small talk. Praten over het weer bijvoorbeeld of hoe de dag was.

Gewoon de verplichte “Hi, alles goed” en weer door. In mijn hoofd lukt dat me altijd wel,