Category

Columns

School is echt een killer wanneer het gaat om een sociaal leven. Ik tel bloggen op mijn eigen blog ook wel een beetje als social leven. Ik socialize immers met jullie. Hoe dichterbij de feestdagen komen, des te zwaarder ik het krijg op school (ieder jaar hetzelfde rond december). Deadline na deadline en tentamen links, tentamen rechts. Eigenlijk vind ik dat ergens wel prettig, omdat ik een tijdje niet zo serieus was met mijn opleiding als dat ik eigenlijk wilde zijn. Ik gaf met gemak met andere dingen voorrang, terwijl dat diploma toch echt super belangrijk is. Nu ik weer echt goed bezig ben – ondanks andere factoren die me er gemakkelijk vanaf zouden kunnen halen – voelt de schoolpressure wel goed.

To the point. De decembermaand is aangebroken en ik heb meer dan ooit zin in de feestdagen. Het afgelopen jaar was een zwaar jaar op vele fronten, maar tegelijkertijd is het voorbij gevlogen! Tijdens de feestdagen hoop ik zoveel mogelijk tijd door te kunnen brengen met mijn dierbaren, hier op de blog en mooie content te produceren voor SISA. Dat is uiteraard in een ideale wereld, want school en the job gaan gewoon door (bills, bills, bills). Maar ik ga ervoor! Te beginnen met extra veel posts hier on the blog.

Ik heb bijvoorbeeld gekke feestdagen kriebels! Ondanks dat we het ’t hele jaar druk hebben, zijn de feestdagen bij uitstek dé gelegenheid om bij elkaar te komen. Dit is de tijd van het jaar dat iedereen de agenda’s iets makkelijker vrij kan maken. Of je nu gelovig bent of niet. Ben nu al aan het bedenken wat we met zijn allen gaan eten, wat we gaan dragen en hoe fijn het is dat mijn dierbaren en ik samen kunnen komen. Zóóó zoetsappig, I know… Maar als je na een bumpy jaar de kans krijgt om de mooie dingen te vieren dan moet je dat zeker doen, toch?

December, de laatste maand van dit jaar. Wat ga jij doen om er nog het beste van te maken? Ik hoor je graag 🙂 

x Rowan

Werken in de horeca

Over onbeschofte klanten. Boy, where to begin? Ik kan je één ding vertellen: werken in de horeca test je geduld vaak op de proef. Klanten die met hun vingers knippen en verwachten dat je meteen bij ze komt, gasten die niet groeten, gasten die een rotdag hebben gehad en dat op jou afreageren. The list goes on…

Soms betrap ik mezelf er zelfs op – na een paar uur aan het werk te zijn – dat er nog geen enkele onbeschofte klant in mijn wijk is geweest. Helaas is er elke avond wel één tafel die je het leven zuur probeert te maken. Wat deze tafel echter niet beseft is dat de kelner de macht heeft zodra het eerste drankje of hapje is besteld…

Vorige week plaatste ik mijn eerste column over werken in de horeca. Er vallen mij tijdens het werken gewoon zoveel dingen op die ik graag met je deel. Soms verbaas ik me en soms verwonder ik me. En waar kan ik die dingen beter delen dan op mijn plek op het internet? Vandaag in ‘Werken in de Horeca #2: het splitten van de rekening’.

Werken in de horeca

 

Zo een awkward moment altijd, het betalen van de rekening. Hoe je het ook wendt of keert, als je van te voren geen goede afspraken hebt gemaakt over het betalen van de rekening, dan levert het je bijna zeker een ongemakkelijk moment op aan het einde van de avond.

Situatie 1

De rekening wordt gebracht. En iedereen doet alsof er niets is gebeurd. Rekening, rekening.. Wat voor rekening? Haha, gewoon doen of er niets ligt en dan uiteindelijk zo nonchalant mogelijk de rekening proberen te splitten.

Small Talk. Ik ben er niet zo van en toch doe ik het elke keer weer. Het vullen van stiltes om het vullen van stiltes is iets waar ik best zonder kan. Soms kom ik echter op evenementen –  zowel formeel als informeel – en dan kan ik er niet omheen. Er zijn mensen die ik (vaag) ken, alleen van Facebook ken, of mensen die ik ken, maar liever niet wil kennen. Allemaal zijn het mensen die ik wel even moet aanspreken. Hoe vervelend dat soms ook is. En dat noem je dan small talk. Praten over het weer bijvoorbeeld of hoe de dag was.

Gewoon de verplichte “Hi, alles goed” en weer door. In mijn hoofd lukt dat me altijd wel,

2 minuten lezen

Feels good being back! Ik loop al tijden met het idee om langzaamaan een andere kant op te gaan met mijn blog en YouTube kanaal (of gewoon te stoppen). En deze zomer had ik een moment waarop ik bij mezelf dacht van ‘ik doe het gewoon!’. In eerste instantie maakte ik me druk om mijn lezers, want hoe zouden zij – jullie – het nu vinden als ik geen tutorials, reviews en dergelijke meer plaats? Maar nog belangrijker, hoe zou ik me er zelf bij voelen? Ik vind het altijd leuk om haartutorials te maken of het te hebben over beauty, maar ik heb steeds vaker het idee dat er iets mist in blogland. Een diepere laag. Niet om nu heel ‘diep’over te komen, maar gewoon een observatie.

Rowan Blijd portret