Category

Love & Life

1 minuut lezen + 8 minuten kijkplezier

Een tijdje geleden postte Solange een tweet die mij triggerde. Ze had het over de realityshow The Real Housewives of Atlanta. En dat ze eigenlijk niet goed snapt dat wokeness en het houden van shows als de RHOA naast elkaar kunnen bestaan.

Toevallig had ik het enige tijd geleden op mijn Snapchat over het kijken naar de als ratchet bestempelde tv-series en mezelf zien als zogezegd woke persoon. Voornamelijk de mannen vonden die combinatie van factoren niet kunnen. De vrouwen daarentegen waren er zeker van dat het allemaal naast elkaar moet kunnen bestaan. Toen ik overigens begon over religieus voetbal kijken en woke zijn vonden de meeste mannen dat het ineens allemaal wél naast elkaar kon bestaan.

Kun je jezelf ‘woke’ noemen en tóch kijken naar shows als ‘Love and Hip Hop’

A fine line between Woke & #LHH (Love And Hip Hop)

Ik heb soms dus moeite met die grens tussen wokeness en ratchetness . Ik houd van shows als de RHOA en kan af en toe best een episode van Love and Hip Hop kijken. Terwijl ik weet dat shows als deze bijdragen aan een bepaald beeld van – in het bijzonder – zwarte mensen. In de video hieronder probeer ik beter in te gaan op dit onderwerp en waarom het me zo bezighoudt. Reageer vooral (op YouTube) en abonneer je hier gratis op mijn kanaal.

Bekijk mijn video hier. 

 

3 minuten lezen

Hi loves! Het nieuwe jaar is hier en ik voel me goed! De nieuwe energie die zo een nieuw jaar geeft (in mijn hoofd) en de nieuwe kansen die ik gewoon kan ruiken, geven me zo een heerlijk een fuzzy gevoel van binnen. I can smell the opportunities!

London 2017

Ik kon me voor dit jaar geen betere plek voorstellen dan Londen om het nieuwe jaar te verwelkomen. Hoewel we geen plan hadden voor oudejaarsavond, liep de avond als een tiet en kwamen terecht op 2 verschillende huisfeestjes waar ik zulke toffe mensen heb ontmoet. Had me geen beter begin kunnen wensen van het nieuwe jaar.

o-n-thumbnail-rowan

1 minuut lezen + 12 minuten kijkplezier

Hi guys! Het is de laatste dag van 2016 en ik vind het in deze laatste maand altijd fijn om even terug te blikken, stil te staan en vooruit te blikken. Dit keer door middel van een video. Ik ben er even goed voor gaan zitten en neem je mee naar mijn 2016 en mijn plannen voor 2017. Ik ben trouwens ook wel benieuwd naar die van jou, dus laat me zeker ook even weten wat jouw hoogte- en dieptepunten waren en wat je dit jaar anders gaat doen. 

Soso (zelf)Lobi

Laatst had ik een middag niets te doen (lees: ik was mijn verplichtingen aan het ontwijken) en toen vond ik het tijd om mijn liefde voor fotografie te exploren. Ik besloot een stuk witte muur in huis vrij te maken en foto’s van mezelf te schieten. Zo kan ik vastleggen voor mijn toekomstige zelf hoe ik eruit zag, maar ook bedenken hoe ik me voelde. Als een soort bloggende en fotograferende Picasso misschien wel.

Rowan Blijd self portrait 2016
#1
 3 minuten lezen / 18 minuten kijken

We come in all shapes and sizes… Ik merk dat ik het soms lastig vind om mezelf ‘woke’ te noemen terwijl ik net zo lief een bilschud danssessie houd voor de spiegel of zin heb om een rits aan vlogs en beautyvideo’s te kijken. Ik stop mezelf in een hokje en lijk daarbij te vergeten dat je als mens eigenlijk niet in een hokje te stoppen bent.

“Als zwarte vrouw hoef je niet het één of het ander te zijn. Ik ben niet alleen een wierook brandende, mediterende zwarte vrouw. Soms wil ik ook gewoon Love &  Hip Hop kijken of kijken op de insta pagina van The Shaderoom.”

Als zwarte vrouw hoef je niet het één of het ander te zijn. Ik ben niet alleen een wierook brandende, mediterende zwarte vrouw. Soms wil ik ook gewoon Love & Hip Hop kijken of kijken op de insta pagina van The Shaderoom. Ik houd er ook van om artikelen en thinkpieces te lezen over feminisme, blackness, anti-racisme en noem het maar op. En als ik vervolgens het hele oeuvre van Beyoncé wil beluisteren, terwijl ik naar mezelf in de spiegel kijk en een mini playbackshow doe, dan moet dat kunnen.

3 minuten lezen

Uitstellen, niets doen, verstijven. Allemaal dingen die mij overkomen wanneer ik bang ben. Bang ben om te falen, bang ben voor wat jullie kunnen denken, bang ben voor de risico’s. In 2012 begon ik met bloggen en was ik eigenlijk fearless. Ik typte er vrolijk op los, schreef wat ik dacht en dat mijn video’s veel te lang, onderbelicht of out of focus waren kon me vrij weinig schelen. Het draaide erom dat ik deed wat ik leuk vond. En wat is dat toch heerlijk, doen wat je leuk vindt. Niet te veel nadenken en je niet laten verlammen door angsten. Nu is het echter 2016 en vind ik mezelf niet altijd meer die jonge vrouw die erop los creëerde en zich niet liet tegenhouden door van alles.

London '16 foto 2