Category

Life

Over het leven, maar ook Travel Hotspots, Carrière, Studie etc.

Hi guys! Het is alweer even geleden dat ik eens even goed ben gaan zitten voor een vers artikel op de blog. Om het goed te maken heb ik een nieuwe toffe online serie voor je. In deze post liet ik je al weten dat ik onlangs fulltime stage heb gelopen bij de VPRO. Ik heb daar de ruimte gekregen om niet één, maar twee mooie projecten op te zetten. Het eerste project – Grensverleggers – is al een tijdje uit. En vandaag is de eerste aflevering van de nieuwe videoserie Zo Gezegd uitgekomen.

Derek Otte Zo Gezegd VPRO

Zo Gezegd is een spoken word-serie op het YouTubekanaal van VPRO Poëzie. Ik heb negen spoken word artiesten gevraagd

3 minuten lezen

Afgelopen weekend zijn de nominaties van de Oscars bekend gemaakt. En – er zou hier geen verrassing moeten zijn – de genomineerden hebben één ding met elkaar gemeen: They are white as hell! Again. Maar hey, wat is nieuw?
Films als Creed (die fantastische kritieken ontving), Beasts of No Nation, Concussion en Straight Outta Compton hebben bijna geen. enkele. nominatie*. ontvangen. Yup, je leest het goed.

*Sidenote: Creed ontving een nominatie voor Best Support Actor; Sylvester Stallone. Side eye.

En Straight Outta Compton ontving een nominatie voor het schrijfwerk. Van een waargebeurd verhaal. Beleefd door een groep donkere rappers.

4 minuten lezen/14 minuten kijken

Waarschijnlijk ken je de term peer pressure wel: je doet mee aan bepaalde dingen, omdat je omgeving dat ook doet. Terwijl je dat misschien helemaal niet wil. Hoewel je misschien denkt dat je alleen onder deze druk bezwijkt op de basisschool of middelbare school, kan ik je vertellen dat het mij met m’n vijfentwintig lentes nog steeds gebeurt. Misschien herken je dit ook wel?

Rowan Blijd Blog

Een selfie voor de opnames.

Zo een twee weken geleden was ik te gast bij Quinsy Gario’s Roet In Het Eten. Ik heb tijdens Keti Koti al een keer het genoegen gehad te gast te zijn geweest en vond het toen al ontzettend leuk. Op 1 juli was het echter zonder camera’s en ‘gewoon’ op het Museumplein. Waar mensen ook meteen op ons konden reageren.

Vorige week plaatste ik mijn eerste column over werken in de horeca. Er vallen mij tijdens het werken gewoon zoveel dingen op die ik graag met je deel. Soms verbaas ik me en soms verwonder ik me. En waar kan ik die dingen beter delen dan op mijn plek op het internet? Vandaag in ‘Werken in de Horeca #2: het splitten van de rekening’.

Werken in de horeca

 

Zo een awkward moment altijd, het betalen van de rekening. Hoe je het ook wendt of keert, als je van te voren geen goede afspraken hebt gemaakt over het betalen van de rekening, dan levert het je bijna zeker een ongemakkelijk moment op aan het einde van de avond.

Situatie 1

De rekening wordt gebracht. En iedereen doet alsof er niets is gebeurd. Rekening, rekening.. Wat voor rekening? Haha, gewoon doen of er niets ligt en dan uiteindelijk zo nonchalant mogelijk de rekening proberen te splitten.

Ik ben geboren en getogen in Rotterdam. En het voelt nog altijd als thuis komen in deze stad. Geheel toevallig is er een onlangs een super mooie tent geopend die dat gevoel alleen maar completer maakt. Neem een kijkje bij Thuisch

Even wat achtergrondinfo: ik ben opgegroeid in Kralingen en ging er vroeger ook naar de naschoolse opvang. Er zaten toendertijd geloof ik twee afdelingen van die specifieke opvang. En nu is één van de gebouwen omgebouwd tot het nieuwe onderkomen van Thuisch. 
 photo 2015-09-02 07.26.08 2_zpszoyaiam7.jpg

 

Bij Thuisch is het ook daadwerkelijk thuiskomen – so cheesy maar zó waar! Ik ging er op een dinsdagmiddag heen met de Moeder – het is één van haar hotspots – en bij binnenkomst kreeg ik een warm en fuzzy feeling van binnen. Veel vintage meubelen, en het interieur is aangekleed in warme, zachte kleuren. Bovendien zorgen de kleedjes op de vloer en de grote comfortabele banken voor fijne plakken om je even terug te trekken of om lekker even bij te kletsen met je vrienden.

Small Talk. Ik ben er niet zo van en toch doe ik het elke keer weer. Het vullen van stiltes om het vullen van stiltes is iets waar ik best zonder kan. Soms kom ik echter op evenementen –  zowel formeel als informeel – en dan kan ik er niet omheen. Er zijn mensen die ik (vaag) ken, alleen van Facebook ken, of mensen die ik ken, maar liever niet wil kennen. Allemaal zijn het mensen die ik wel even moet aanspreken. Hoe vervelend dat soms ook is. En dat noem je dan small talk. Praten over het weer bijvoorbeeld of hoe de dag was.

Gewoon de verplichte “Hi, alles goed” en weer door. In mijn hoofd lukt dat me altijd wel,